ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΥΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ

Σχεδόν πενήντα χρόνια,

βάσανα και διωγμοί.

Μπόρα στη μαύρη αρρώστια,

ανάξια πλέρωμη.

Μπόρα στη μαύρη αρρώστια,

ανάξια πλερωμή.

Το δίκιο του αγώνα

πολλά σου στέρησε,

μα η ζωή η λεχώνα

ελπίδες γέννησε.

Μα η ζωή η λεχώνα

ελπίδες γέννησε.

Τίποτα δεν πάει χαμένο,

στη χαμένη σου ζωή.

Τ'όνειρό σου ανασταίνω

και το κάθε σου γιατί.

Τ'όνειρό σου ανασταίνω

και το κάθε σου γιατί.

Ποτέ δε λες η μοίρα

πως σε αδίκησε,

μα μόνο η ιστορία

αλλιώς σου μίλησε.

Μα μόνο η ιστορία

αλλιώς σου μίλησε.

Σκυφτός στα καφενεία,

στους δρόμους σκεφτικός,

μα χθες μες στην πορεία

περνούσες γελαστός.

Μα χθες μες στην πορεία

περνούσες γελαστός.

Τίποτα δεν πάει χαμένο,

στη χαμένη σου ζωή.

Τ'όνειρό σου ανασταίνω

και το κάθε σου γιατί.

Τ'όνειρό σου ανασταίνω

και το κάθε σου γιατί...

ΜΑΝΟΣ ΛΟΙΖΟΣ